In de kijker
Voor zijn dochter Jessie (83) is de onthulling van de struikelsteen een bijzonder en ontroerend moment. “Ik was dertien maanden toen mijn vader werd gefusilleerd”, vertelt Jessie. “Zelf heb ik geen enkele herinnering aan hem, maar mijn moeder Sidonie heeft hem voor mij levend gehouden met haar verhalen.” Die verhalen vormden een brug tussen verleden en heden. Wat ooit dagelijkse kost leek aan de keukentafel, groeide later uit tot een kostbaar familie-erfgoed.
Het gezin Van Serveyt woonde tijdens de oorlog in de Eduard Arsenstraat. Bij het zware bombardement op Mortsel op 5 april 1943 werd hun woning volledig verwoest. De familie vond tijdelijk onderdak bij verwanten in de buurt en verhuisde later naar Houtvenne. Op zesjarige leeftijd keerde Jessie terug naar Mortsel, de stad waar haar familiegeschiedenis diep verankerd ligt.
Vader en broer
Het bombardement eiste ook een zware tol: Jessies broer Raymond, toen zeven jaar oud, kwam om het leven. Tussen dat tragische verlies en de executie van haar vader lagen slechts drie maanden en vijf dagen.
Marcel Van Serveyt werd geboren op 16 december 1912 in Parijs en trad in 1931 in dienst als onderofficier bij het Zesde Linieregiment. Tijdens de bezetting engageerde hij zich voor de verzetsorganisatie Nationale Koningsgezinde Beweging (NKB). Vanuit Antwerpen bouwde hij mee aan een sterke verzetskern. Dat engagement leidde tot zijn arrestatie en opsluiting in de gevangenis aan de Begijnenstraat. Op 10 juli 1943 werd hij in Schaarbeek gefusilleerd. Hij was amper 30 jaar.
Zelfs in die donkere periode bleef de familieband sterk. Jessie kreeg later te horen dat zij, als baby, onbewust een bijzondere rol speelde. “Omdat baby’s niet werden gefouilleerd, smokkelde ik brieven mee naar binnen tijdens de bezoeken met mijn moeder. Ze werden op mijn lichaam vastgemaakt zodat mijn vader ze kon ontvangen.”
Toen Marcel toestemming kreeg om de begrafenis van zijn zoon bij te wonen, werd hem aangeraden te vluchten. Hij koos ervoor dit niet te doen uit zorg voor zijn vrouw en dochter, en uit loyaliteit tegenover zijn medegevangenen. Het typeert de vastberadenheid en het verantwoordelijkheidsgevoel waarmee hij zijn keuzes maakte. (Foto: Publinta Media)