Trek mee met Globetrotter Gust verder door Andalusië (deel 2)

1 uur geleden Globetrotter Gust

Na een korte pauze bij het Periodiekse is Globetrotter Gust terug met zijn reis- en vakantietips die we ook onze lezers niet willen onthouden. Gust zet zijn trip verder waar hij was gestopt, namelijk in Andalusië. Ontdek mee de Spaanse regio en begin weer weg te dromen in Albaicín.

Granada heeft verschillende stadswijken. Centro of het ‘downtown district’ is niet zo spectaculair. Het is in feite het commerciële centrum met de Gran Via straat als verkeersader. Hier kom je ook de kathedraal tegen, die wegens de voorbereidingen voor de Semana Santa gesloten was. Het stadsgedeelte Albaicín aan de voet van het Alhambra is wel een bezoek waard. 

Wandel door de smalle, kronkelende straten met vele prachtige panorama’s op het Alhambra. De labyrint aandoende straatjes maken het geheel heel gezellig door de witte huisjes versierd met hangende bloemornamenten. Wip ook even binnen in de Baños Arabes, zird of badhuis. De was-bad-en rustruimtes stammen vermoedelijk uit de 11e eeuw en zijn dus ouder dan de baden in het Alhambra. Het is het enige die overbleef van een totaal van 21 Moorse baden in Granada. De verwarming was gestoeld op de oude romeinse procedure van de hypocausten. www.turgranada.es

’s Avonds bekeek ik nog een laatste maal de grandeur van het Alhambra en de besneeuwde toppen van de Sierra Nevada vanaf het ‘rooftop’ uitzicht van het hotel. En nu richting Córdoba.

Van Granada naar Córdoba is het ongeveer een 150 km. We kozen om geen autostrade te nemen maar de N432. Een schot in de roos, rustig tot zeer rustig door kilometers olijfbomen langs de weg en een lucratieve stop in Castillo de Locubín, een zeer stil dorpje van een goede 4.500 inwoners met een doolhof aan straatjes, mooi kerkje een gezellig dorpsplein waar een glaasje witte wijn aangenaam te degusteren is.

Córdoba

Córdoba is een juweeltje waar Romeinse, Joodse, Moorse en Christelijke geschiedenis door elkaar gevlochten zijn. Het was als het ware liefde op het eerste gezicht, kwam het door de impact van de eerste zichten op de stad of was het ook door het gezellige, warme onthaal dat er was bij Hotel Selu, een klein familiehotel dicht bij het centrum? 

De stad omarmt je volledig met zijn smalle, vol kasseitjes bezaaide straatjes, pleintjes en binnenplaatsen vol versierd met bloemen. Samen met de kleine eetgelegenheden bepalen zij de geuren van de stad. Alhoewel de stad meer dan 300.000 inwoners heeft krijg je nooit het gevoel van onbehaaglijke drukte.

De Mezquita-Kathedraal, het belangrijkste bouwwerk van Córdoba en sinds 1984 Werelderfgoed. Het is een fusie van stijlen die in feite een architectonische evolutie heeft ondergaan. Origineel begon de bouw van de hoofdmoskee in 785 en ze heeft ruwweg over 1.500 jaren, verschillende transformaties heeft ondergaan door de verschillende heersers. 

De meest notabele was in de 16e eeuw, toen met toestemming van Keizer Karel V binnen een kathedraal werd gebouwd. Bewonder de tweekleurige zuilen, men spreekt hier over ‘Het bos der duizend zuilen -856 volgens een gids’. De diverse gebedsruimtes tonen de totale evolutie van de Umayyad stijl in Spanje naar de Gotische, Renaissance en Barokstijlen van de christelijke constructies. Vooral bij dit laatste springt de uit hout gesneden barokke koorgestoelte in de kijker.

Ook buiten bewonder je nog twee kenmerkende gebieden: op de Patio de los Naranjos (de Sinaasappelhof) voerde men in Moorse tijd voordat men de gebedsruimtes betrad de voorgeschreven rituele wassingen uit, en waar vroeger de minaret stond is er nu de imposante klokkentoren die op sommige tijdstippen beklommen kan worden.

De Patio’s: ze zijn sinds meer dan 100 jaar een begrip voor de mensen van Córdoba. Ze geven ook bescherming tegen de zon en zorgen voor friste. De decoraties met bloemen in de typische blauwe potten geeft een mooi contrast met de witte muren. Jaarlijks rond mei worden de mooiste patio’s in de kijker gesteld. (Fiesta de Flores Y Cultura sinds 1918). 

Een mooi voorbeeld is de Calleja de los Flores met een mooi zicht op de klokkentoren. Via de smalle straatjes kom je nog veel interessante plaatsjes tegen, zoals de een synagoge uit de 14e eeuw (de enige nog van toen in Andaloesië) of de Romeinse brug over de Guadalquivir rivier.

Het commerciële centrum rond de Plaza San Miguel is een zeer aangename buurt met mooie Jugendstil huizen en ook weer gezellige eetplaatsen. Tenslotte wil je even uitrusten, ga dan naar de Mercado Victoria, binnenin een 20 tal kiosken waar je de traditionele keuken kan proeven in een gezellige sfeer.

www.cordobaturismo.es

Montilla, het wijngebied

De wijnregio van Cordoba ligt iets ten zuiden in de regio Montilla-Moriles. De productie is de laatste jaren wel gedaald door de transformatie van wijnbouw naar olijfplantages. Dit is minder arbeidsintensief.

Domein Lagar Blanco is een familiebedrijf op een hoogte van 600m. Op hun kalkgronden gebruiken ze 1 druivensoort, de cépage van Pedro Ximénez. De witte wijnen rijpen hier in speciale cementen constructies (het systeem dat in de Franse Jura wordt gebruikt bij de Vin Jaune). De wijn uit de cementen tonnen is zeer lekker en noemt Tiinaja, naar de naam van de vaten. Nadien wordt de wijn hier verder gerijpt in houten vaten en krijgen we wijnen die sterk aanleunen bij de Sherry. Een alcoholgehalte tussen de 17 en 18 %. Trouwens de sherry gebieden grenzen aan de Montilla streek. De classificatie op de flessen bij Lagar Blanco is dan ook Fino, Amontillado of Palo. Het domein doet rondleidingen. 

www.lagarblanco.es

Montilla is een klein provinciestadje. Een aanrader op de hoofdweg is restaurant Las Camachas. De laatste avond wandelde ik nog even door de gezellige buurt rond het hotel in Cordoba om waardig afscheid te nemen van een stad die ik niet vlug zal vergeten. Wegens een vroege terugvlucht vanuit Sevilla, kon ik ’s morgens ook nog genieten om 6u van de nauwe straatjes die onze derde compagnon (de Skoda) vlot herkende in het donker.

En was nu de ‘uitdaging’ de moeite? Ja hoor, een ervaring erbij en misschien later de rest van de regio eens ontdekken? En ‘ Pan con Tomate’ bij het ontbijt, een andere ontdekking wil ik zeker terug beleven! (Gust Charrin)